IndeksCalendarFAQSzukajRejestracjaZaloguj

Share | 
 

 Leonie Morrow

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
AutorWiadomość
Leonie Morrow
Uczennica
avatar

Liczba postów : 9
Join date : 03/03/2012
Skąd : Sheffield, Anglia

PisanieTemat: Leonie Morrow   Sob 3 Mar 2012 - 23:59



Imiona: Leonie Alexa Frida
Nazwisko: Morrow
Data i miejsce urodzenia: 06.08.1994, Sheffield, Anglia

Rodzina:
Marianne Morrow, lat 43 - matka Leonie. Kobieta bardzo dobrze wykształcona, jednak ze względu na to, że mąż znalazł dobrą pracę i szybko się wzbogacił, postanowiła nie szukać miejsca zarobku a zajmować się domem. Leniwa pani Morrow rzadko kiedy wychowywała swoje dzieci jak tradycyjna matka. Kiedy zorientowała się, że nie potrafi poradzić sobie z fochami, śmierdzącymi pieluszkami i płaczami w środku nocy zdecydowała się na wynajęcie niani na 24 godziny w tygodniu. Zwolniła ją dopiero wtedy, kiedy dzieci osiągnęły wiek 10 lat i mogły się same sobą zająć.

Vincent Morrow, lat 45 - ojciec Leonie. Poznał swoją przyszłą żonę jeszcze w czasie studiów, kiedy był biednym i nic nie wartym punkiem. Kiedy w końcu wydoroślał stał się poważnym człowiekiem, który założył swoją własną sieć hoteli połączonych z restauracjami "Heartbreak Hotel". Początkowo hotele były niewypałem i Vincent prawie zbankrutował, ale w końcu deweloper zainteresował się tymi projektami i w mgnieniu oka sieć pojawiła się w każdym angielskim mieście i niektórych większych aglomeracjach Europy.

Stuart Morrow, lat 17 - brat bliźniak Leonie. Postawny chłopak o dość muskularnej sylwetce, blondyn o niebieskich oczach. Całkowite przeciwieństwo siostry i pod względem wyglądu i charakteru. Jest raczej cichą i spokojną osobą, rzadko chodzi na imprezy i najczęściej siedzi w swoim pokoju brzdąkając na gitarze oraz pisząc ckliwe teksty piosenek, bo ma zamiar założyć własny zespół. Dziewczyny na jego punkcie szaleją, ale on jest wybrednym romantykiem czekającym na "tą jedyną".

Status społeczny bogata!

Wygląd:
Leonie raczej nie należy do klasycznych piękność. W magazynie z bielizną na pewno by się nie pojawiła, gdyż brak jej typowych kobiecych atutów jak duże piersi czy krągłe biodra. Sylwetkę ma dość chłopięcą - wąskie biodra, płaska klatka piersiowa, z pewnością parę kilo niedowagi. Jest dość wysoka, mierzy ponad metr 70, ale nie wie ile dokładnie, gdyż nie sprawdzała od dłuższego czasu. Długie, smukłe nogi zapewne przyciągają najwięcej spojrzeń. Jest brunetką, jej włosy mają naturalnie brązowawy kolor, jednak dziewczyna czasami farbuje je szamponetką na czarno. Zazwyczaj zostawia je rozpuszczone i artystycznie potargane, a niekiedy zwija na czubku głowy w schludny koczek. Na wąskie czoło opada jej grzywka, która, kiedy wyjątkowo przeszkadza, spięta jest na bok. Leonie ma raczej jasną karnację, nie jest to jednak alabastrowa cera. Bardziej wygląda, jakby unikała słońca od 5 lat i zbyt długo siedziała przed komputerem - sińce pod jej oczami są dobrze widoczne. Właśnie, co do oczu, mają one niesprecyzowany odcień. Niekiedy zielone, niekiedy szare, w sumie zależy od tego, jaki kolor ubrań ma aktualnie na sobie. Jeśli chodzi o styl ubierania się, panna Morrow nie należy do kobiet wyjątkowo strojących się i przesadnie dbających o to, aby wyglądać nieskazitelnie. Najczęściej wciąga na siebie przerażająco wąskie, przetarte jeansy opinające jej chude nogi, wyciągnięty sweter w jakieś alternatywne wzorki, bądź koszulki zespołów/flanelę, na to prosty cardigan, bądź skórzaną kurtkę. Zdarza jej się odziać w kusą sukienkę, ale traktuje to raczej jako strój odświętny i na szczególne okazje. Lubi wciskać na głowę przeróżne kapelusze, fedory, czapki i te sprawy. Nie maluje się mocno, wystarcza jej prosta kreska eyelinerem, czasami podkreśli wąskie usta czerwonokrwistą szminką i to by było na tyle.

Charakter:
Charatker Leo jest dość nieskomplikowany i łatwy do przyswojenia. Jest osobą wesołą, optymistyczną i zazwyczaj sympatyczną dla wszystkich. Uśmiech rzadko kiedy schodzi z jej twarzy. Jednak ta sympatia kończy się wraz z momentem, kiedy ma komuś pomóc. Leonie niestety należy do osób wyjątkowo nieodpowiedzialnych i nieprzejmujących się problemami innych, więc jak ktoś szuka w dziewczynie oparcia w smutku, to owszem, może się wyżalić i pomarudzić, ale na tym koniec. Nikt też nie może być pewien, czy dotrzyma sekretu i nie rozpowie wszystkiego dalej, gdyż bardzo lubi wszelakie plotki i mniej lub bardziej interesujące fakty o innych ludziach z obozu. Sama co prawda nie przejmuje się plotkami na swój temat, śmieszą ją one i w pewnym sensie poprawiają humor, bo lubi być w centrum zainteresowania. Żyje zasadą, że lepiej by mówili o mnie źle, niż w ogóle. Nie zależy jej na byciu lubianym czy adorowanym przez społeczeństwo. Nie obchodzi jej opinia innych, jest zawsze tylko i wyłącznie sobą, nie udaje, nie przybiera masek i nie stara się dostosować. Ktoś gdzieś jej nie chce? Idzie gdzieś indziej i nie przejmuje się byciem odrzuconym. Jest klasyczną buntowniczką bez powodu. Widząc tabliczki zakazujące palenie, wchodzenie na trawnik itd. robi dokładnie na odwrót. Reguły i zasady jej nie obowiązują, dlatego pakuje się w wyjątkowo dużo kłopotów. Nie potrafi znieść, kiedy ktoś próbuje ograniczyć jej wolność. Jest chamska i arogancka w stosunkach do osób starszych, które mają prawo sprawować nad nią władzę, uważa się za mądrzejszą od nich. Niekiedy można uznać Leonie za bezlitosną i okrutną. Kiedy kogoś zrani, to nie ma nawet śladu po jakichkolwiek wyrzutach sumienia. Może powiedzieć, że jej przykro, ale rzadko jest to prawdą. Potrafi kłamać jak mało kto i często w kłamstwie żyje. Zatraca się w coraz kolejnych kłamstwach i po pewnym czasie sama nie wie, czy to co mówi jest prawdą czy nie. Jest stanowcza, uparta, zdecydowana i pewna w swoich decyzjach, mało kto jest w stanie zmienić jej zdanie na jakiś temat, jeśli już sobie coś ubzdura. Pociąga ją to, co jest teoretycznie nie do zdobycia. Wtedy jej wrodzona ambicja daje się we znaki i zrobi wszystko, nie zważając na konsekwencje, żeby zdobyć to, czego pragnie. Często działa pod wpływem chwili. Nie jest osobą, która specjalnie obmyśla plany swoich poczynań. Robi to, na co najdzie ją ochota w najdziwniejszych momentach. Emanuje pozytywną energią, dużo żartuje, lubi się bawić i rozbawiać innych, jednak jej poczucie humoru jest sarkastyczne, ofensywne i zazwyczaj zboczono-hardkorowe, czym się specjalnie nie przejmuje. Potrafi dogadywać się z płcią piękną, ale w głębi duszy irytują ją wszystkie kobiece fochy i dramaty miłosne. Może i można by ją nazwać romantyczką, ale nie oczekuje, tak jak większość, rycerza na białym koniu z różą w ustach, bo wie, że jest to nierealne. Nie zmienia to faktu, że należy do całkiem wybrednych osób, jeśli chodzi o jakiekolwiek związki, miłostki, a nawet samą przyjaźń. Bardzo łatwo potrafi w ludziach znaleźć cechy, które niesamowicie ją irytują i na które nie jest w stanie przymrużyć oka. Kiedy znajdzie takową cechę, to doprowadza ją ona do furii i nie jest w stanie skupić się na niczym innym. Szybko więc zaczyna unikać tej osoby i skraca kontakty jak najbardziej to możliwe. Dzięki zdolności jaką posiada, może pofolgować swojemu lenistwu bardziej niż inni. Nie musząc marnować czasu na chodzenie gdzieś, aby się nie spóźnić, dziewczyna wszystko robi na ostatnią chwilę, a przede wszystkim śpi dłużej rankami, zamiast zrywać się o 6 rano i biegać jak w ukropie, by nie spóźnić się na zajęcia.

Zdolność: Teleportacja. Dziewczyna potrafi przenieść się z jednego miejsca do drugiego w ciągu jednej sekundy. Jak to robi? Wystarczy, że pomyśli gdzie się chce właśnie znaleźć. Znikanie i pojawianie się Leonie charakteryzuje ciche pyknięcie. Jeśli się wysili, potrafi ze sobą przenosić też inne osoby, musi jednak mieć z nimi kontakt cielesny, czyli np. trzymać za dłoń. Niestety pożera to bardzo dużo energii i Leonie nie zabiera ze sobą spóźnionych na lekcje pasażerów. Oczywiście zdolność dziewczyny nie jest jeszcze dopracowana do perfekcji, więc może mieć nieprzyjemne skutki uboczne. Jeśli Leo za często się transportuje powoduje to ogólne osłabienie jej organizmu oraz omdlenia.

Historia postaci:
Cóż, życie Leonie nie było nigdy interesujące, a raczej wiało nudą, więc nie ma co się tu za bardzo rozpisywać. Urodziła się 6 sierpnia 94 roku w Sheffield, mieście na północy Anglii. Wraz z nią na świat przyszedł brat bliźniak, pan Stuart Morrow. Ta dwójka od początku się ze sobą dogadywała, mimo że różnice pomiędzy nimi ujawniły się praktycznie od pierwszego dnia życia. To Leonie zawsze była przywódczynią ich dwuosobowej grupki. Kiedy tylko podrośli na tyle, aby zajmować się samymi sobą, Leo wynajdywała najróżniejsze i najdziwniejsze czynności, aby zabić nudę i trochę ruszyć apatycznego brata, który wolał samotnie bawić się zabawkami albo wertować książki z obrazkami. To właśnie Leonie dostawała ciągle szlabany, kary i tak dalej, jako ta gorsza i nie do opanowania córka demoralizująca uroczego braciszka. Nic się nie zmieniło od tamtego czasu. Kiedy rodzeństwo zostało wysłane do szkoły wszyscy ze zdziwieniem przyjęli to, że nie Stuart, a Leo otrzymuje lepsze oceny, jest bardziej akceptowana i szybciej znalazła sobie grono bliskich przyjaciół. Oczywiście mimo tego miała problemy w szkole - ze względu na jej energię i mnóstwo pomysłów, które rzadko były zgodne z regulaminem, lądowała zbyt często na dywaniku u dyrektora. W wieku 12 lat życie Leo zmieniło się diametralnie, gdyż wtedy ukazała się jej moc na oczach rodziców. Dziewczyna właśnie była w trakcie kolejnej poważnej rozmowy jaką to jest beznadziejną córką, niemalże czarną owcą rodziny, która powinna brać przykład ze spokojnego brata. Brunetka nie słuchała wywodu, który znała niemalże na pamięć, tylko myślała o tym, jak to by chciała znaleźć się już w łóżku w swoim przytulnym pokoju i pójść spać. I nagle zniknęła. Rozległo się głuche pyknięcie i Leo wyparowała. Przerażeni rodzice zaczęli biegać po całym domu w poszukiwaniu córki. Jakież było ich zdziwienie, kiedy znaleźli ją smacznie śpiącą w pokoju. Wtedy też zorientowali się, że z Leo nie wszystko jest w porządku. Znaleźli szkołę, która przyjmowała takich dziwaków, jak zaczęli córkę określać. Bez mrugnięcia okiem wysłali ją do internatu mając nadzieję, że tam 'wyprostują' dziewczynę. Leo znalazła się w szkole w wieku 13 lat i od tamtej pory zaczęła traktować budynek jak własny dom. Szybko się zadomowiła, bo nie miała innego wyboru. Zachowywała się ciągle tak samo - lądowała u dyrektora, dostawała szlabany, do rodziców wysyłane były skargi i informacje, że dziewczyna nie jest zdyscyplinowana, jednak mało kiedy dostawali odpowiedź. Leo znalazła sobie grupkę przyjaciół, uczyła się całkiem dobrze, rozrabiała, bawiła się, słowem egzystowała tak, jak każde dziecko powinno.


Klasa: V
Bractwo: (Uzupełnia Administracja)

Ciekawostki:
- jest uczulona na silne promienie słoneczne, dlatego też niektórzy przezywają ją 'wampir'
- zawsze nosi przy sobie książeczkę z krzyżówkami, które uwielbia rozwiązywać
- potrafi grać na gitarze, nauczył ją brat
- jej miłością platoniczną jest John Lennon i Jim Morrison, w portfelu trzyma ich wydrukowane zdjęcia
- nie przepada za dziewczynami, które biją od siebie przesadnym seksapilem
- kiedy się denerwuje przygryza wargi aż do krwi
- cierpi na anemię
- nie lubi piwa
- w okresie wakacyjnym uwielbia robić sobie trounee po angielskich festiwalach muzycznych
- na widok i zapach mleka zbiera jej się na wymioty
- ma słabe kości i często się łamie
- pali fajki, ale udaje, że nie jest wcale uzależniona

Narracja: trzecioosobowa

Orientacja: hetero



London Elite
Powrót do góry Go down
Chloe Demarchelier
Administrator
avatar

Liczba postów : 1003
Join date : 28/12/2011
Skąd : Sacramento

PisanieTemat: Re: Leonie Morrow   Nie 4 Mar 2012 - 15:39

Bądź tak wredna i arogancka ja się da, zbuntowana Lisico!
Witamy w St. Bernard : )

P.S. prosimy o avatar Very Happy

_________________


Chloe Demarchelier-Wingfield

Powrót do góry Go down
 
Leonie Morrow
Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 1 z 1
 Similar topics
-
» Rowena Leonie K. Salvator

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
 :: Organizacja :: Archiwum kart postaci-
Skocz do: